Hastayım boğazım şişti ve iltihaplandı bunun üzerine bir de grip oldum falan derken kısacesı şaftım kaymış durumda 1 haftadır. Ama bu canımın sıkılıyor olduğu ve çalıp söylemek istediğim gerçeğini değiştirmedi.
Sonuç olarak Yaşar abimizin bu güzel şarkısını elimden geldiğince çalıp söylemeye çalıştım.
Şöyle dönüp bir baktım da, baya uzunca bir süredir bu bölüme bir şeyler eklememişim. Bu gidişe bir "DUR" demek gerektiğini farkedip, bu farkediş içerisinde bu satırları sizlere yazıyorum (: Sitelerinizde kullanabileceğiniz çok güzel arkaplanlar patternlar v.s. içeren güzel bir site paylaşıyorum sizinle, değerini bilin, iyi günlerde kullanın (:
Nerede o kolay etkilenmeyen, gülüp geçen, kafasına hiçbir şeyi takmayan güçlü Burak.. Artık kendimi rahatlatamamaya başladım… Yaşananlardan zevk alamama ve sürekli bir uyuma isteğidir aldı başını gidiyor. Depresyon dedikleri hal bu olsa gerek(: Dizi izliyorum yok, gitar çalıyorum yok, çıkıp dolaşıyorum yok, onunla bununla geyik yapıyorum yok… En çok güldüğüm, mutlu göründüğüm anlarda bile içten içe sıkılıyorum sanırım herşeyden..
Birkaç aydır her şey ne yoğun ve ne hızlı oluyor hayatımda.
Başlangıçlar, bitişler. Başlayamayanlar, bitemeyenler.
Hayatıma girenler, hayatımdan çıkanlar. Olanlar, olmayanlar.
Anlayabildiğim şeyler ve anlayamadıklarım, daha çok da anlayamadıklarım..
Her şey çok yoğun, çok hızlı ama bazen bir o kadar da yavaş oluyor gibi hissettiriyor..
Ne çok anlayamıyorum son zamanlarda.
Anlayabilmek, oldurabilmek için elimden geleni fazlasıyla yaptığıma inanıyorum hatta gereksiz yere fazla fazla yaptığımı düşünüyorum.
Yoruyor anlamaya çalışmak, anlayamamak.
Dalgalara karşı yüzmeye çalışmak gibi anlama çabası.
Bırak sadece.
"Bekleyecek hiçbir şey kalmayana kadar beklemek." diye bir söz görmüştüm geçen gün. Bol keseden konuşup duruyordum beklentisizlik üzerine ama konuşmak ve bir şeyi pratik etmek, bahsedilen şeye iman edip gereğini yaşamak birbirlerinden ne farklı kavramlar.
Bol keseden konuşmak derken; ne rahat söylüyoruz değil mi her şeyi.
Bütün o güçlü kelimeler, o büyük sözler, o süslü cümleler ne rahat dökülüyor dudaklarımızdan. Eylemle desteklenmeyince ne rahat boşalıyor hepsinin altı.
"Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz." sözler de önemli, sözler de çok güçlü lakin bahsedilen şey hayat pratiğimizde yoksa sadece konuşarak kendimizi tatmin ediyor, gönül eğlendiriyor olabiliriz.
Neyse konudan kopmayayım (:
Beklentisizlik kıvamına yeni geldim bence.
Beklentisiz olmak ve umursamamak, birbirine ne çok yakınlar.
Umursamadığın şeye dair beklenti halinde olamazsın ama beklenti içinde olmadığın şeyi hala umursuyor olabilirsin.
Belki ben de şey'i umursuyor ama o şeyle ne olacağını umursamıyorum. Ne olacağını umursamamak da beraberinde beklentisizlik getiriyor.
Sadece bu kadar gizemli olmasa, açık olsa her şeyler, nasıl gelişirdi acaba bir şeyler. 
Daha çok gelişecek, güçlenecek ve daha çok ışıldayacağım ben.
Ben bunları yaparken şey de olsun istemiştim hayatımda. Zor görünüyor ama kim bilir..
Her şey hayırdır.
Fazla konuşasım yok bugün, dolayısıyla şuraya iki satır bir şey yazmak çok zor geliyor (: Gece'yi sevdiren şarkılardan bir tanesi Ben Öldüm.. Dinleyin bakalım beğenecek misiniz..